حجاب و عفاف برای همه

در جامعه ی ماآنقدر از حجاب و ربط دادن آن به زنان و دختران صحبت شده که به محض مطرح شدن موضوع حجاب همه فکرها متوجه خانمها و چادر و حجاب آنها میشود.

امّا واقعیّت این است که حجاب اختصاص به زن ندارد و مرد هم باید خود رادر حجاب و لفافه ای از گزند روزگار حفظ کند.

بعنوان مثال ،ازجایی شنیده ام که حضرت علیّ بن موسی الرّضا(ع) به قدری زیبا بودند که گاهی اوقات هنگام بیرون آمدن، چهره ی مبارکشان را می پوشاندند که مبادا باعث تاثیر در دل های بیمار بعضی از افراد ضعیف النّفس جامعه شود.

قرآن میفرماید:«قُلْ لِلْمُؤْمِنینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُم‏» نور-30

یعنی به مردان مومن بگو که چشمهایشان را (از نگاههای بد و شهوانی) فرو بیاندازند و فرج(عورت) هایشان را حفظ کنند.

این آیه هم صراحتاً ضرورت حجاب برای مردان رابیان می کند؛هرچند حدودش کمترازحجاب بانوان است؛ واین که مرد هم در قبال جامعه و حفظ حریم های اخلاقی جامعه مسئولیّت دارد و نباید خود را طوری بیاراید که باعث ایجاد طمع دردلهای بیمارشود.

از این گذشته وقتی که مردی برای جلب توجه دیگران، سینه  را باز میگذارد و یالباسی با آستین های کوتاهتر ازحدمعمول می پوشد از نظر شرعی اگر نگاه بیماری متوجّه اوشود اگرچه صاحب آن نگاه مرتکب گناه شده، ولی مسبّب و زمینه ساز این گناه هم چون قصد جلب توجّه داشته مسلّماً گناهکار خواهد بود.

عفاف فقط مختص زنان است؟

منبع:جوامع الحكايات - محمد عوفي

آورده اند كه وقتي مردي بود خيّاط ــ در عفاف و صلاح؛ و زني داشت عفيفه، مستوره، و با جمال و كمال، و هرگز خيانتي از وي ظاهر نگشته بود.

روزي زن در پيش شوهر خود نشسته بود، و زبان به تطاول گشاده، و به سبيل ِمنّت ياد مي كرد كه: " تو قدر عفاف من چه داني و قيمت صلاح من چه شناسي، كه من در صلاح زبيدۀ وقت و رابعه عهدم ".

مرد گفت:" راست مي گويي، امّا عفاف تو به نتيجه عفاف من است. چون من در حضرت آفريدگار راست باشم، او تو را در عصمت بدارد".

زن را خشم آمد، گفت:" هيچ كس زن را نگاه نتواند داشت، و اگر مرا وسيلت صلاح و عفّت نيستي، هر چه خواستمي بكردمي.

مرد گفت:" تو را اجازت دادم به هر جا كه خواهي برو و هر چه مي خواهي بكن".

زن، روز ديگر خود را بياراست و از خانه برون شد، و تا به شب مي گشت، و هيچ كس التفات به وي نكرد ــ مگر يك مرد گوشه چادر او بكشيد و برفت.

چون شب در آمد، زن به خانه باز آمد. مرد گفت:" همه روز گرديدي و هيچ كس به تو التفات نكرد ــ مگر يك كس، و او نيز رها كرد.

زن گفت:" تو از كجا ديدي؟". مرد گفت:" من در خانه بودم، امّا من در عمر خود در هيچ زن نامحرم به چشم خيانت ننگريسته ام، مگر وقتي ــ در جواني ــ گوشه چادر زني را گرفته بودم، و در حال پشيمان شده رها كردم. دانستم اگر كسي قصد حرم من كند، بيش از اين نباشد".

زن در پاي شوهر افتاد و گفت:" مرا معلوم شد كه عفاف من از عفاف تو است".

معنای عفاف

عفاف یعنی چه؟

عفاف‌ یعنی‌ آن‌ حالت‌ نفسانی‌ یعنی‌ رام‌ بودن‌ قوه‌ شهوانی‌ تحت‌ حکومت‌ عقل‌ و ایمان. عفاف‌ و پاکدامنی‌ یعنی‌ تحت‌ تأثیر قوهٔ‌ شهوانی‌ نبودن، شره‌ نداشتن. یعنی‌ جزو آن‌ افرادی‌ که‌ تا در مقابل‌ یک‌ شهوتی‌ قرار می‌گیرند بی‌اختیار می‌شوند، و محکوم‌ این‌ غریزهٔ‌ خود هستند، نبودن. این‌ معنی‌ عفاف‌ است.عفت، پدید آمدن‌ حالتی‌ برای‌ نفس‌ است‌ که‌ به‌ وسیلهٔ‌ آن‌ از فزون‌ خواهی‌ شهوت‌ جلوگیری‌ شود. عفاف‌ از چیزی‌ ورزید یعنی‌ از آن‌ امتناع‌ ورزید پس‌ او عفیف‌ است.عفت: خویشتن‌ داری‌ از آنچه‌ حلال‌ و زیبا نیست.

برگرفته از سایت سازمان ثبت احوال کشور